Όσοι έχετε βάλει link ανανεώστε το και υπόσχομαι να κάνω το ίδιο και για σας.

Mάλλινες παντόφλες, από την Superfay, στο Etsy

Μάλλινες, χειροποίητες παντόφλες από το Toast. Kάνει αποστολές και στην Ελλάδα.

Παντόφλες από το Delia’s που στέλνει και στην Ελλάδα

Rose Toes από την Anthropologie. Αποστολές και στην Ελλάδα.

Φανελλένια ρόμπα από το Toast

Vintage κιμονό, από το Graham and Green

Σήμερα κάνει κρύο. Πού είναι οι παντόφλες μου; Η ρόμπα μου κι η εφημερίδα μου; Νάτα (αυτά που διαβάζω πιο συχνά, στο internet και στο χαρτί).

International Herald Tribune , Telegraph, The Times, Observer, Independent, Guardian, Athens Voice, Lifo, Marie Claire, Waitrose Food Illustrated, Cooks illustrated, Eve, Easy Living, Marie Claire Idées, Architectural Digest, Real Simple

Δύο ντουέτα που περιμένω με ανυπομονησία, είναι οι Mary και Max και οι Wallace και Gromit.

Mary and Max λέγεται η ταινία που θα ανοίξει το Sundance τον ερχόμενο Ιανουάριο και πρόκειται για κινούμενα σχέδια από πηλό. Την έχει φτιάξει και σκηνοθετήσει ο Adam Elliot, που μέχρι τώρα έκανε ταινίες μικρού μήκους. Η ιστορία βασίζεται σε μια ιστορία από την προσωπική ζωή του Elliot, σχετικά με μια φιλία εξ’ αποστάσεως που διατηρούσε και κράτησε 20 χρόνια. Στην ταινία, η Mary (φωνή από την Toni Collette) είναι ένα μοναχικό οκτάχρονο κορίτσι στη Μελβούρνη και ο Max (φωνή από τον Philip Seymour Hoffman) είναι ένας 44χρονος, υπερβολικά παχύς Νεουορκέζος με Asperger’s (η ταινία δεν είναι παιδική). Δεν υπάρχει trailer ακόμη, αλλά αν κρίνω από το site πρέπει να είναι καταπληκτική. Νομίζω ότι οι δημιουργοί κινουμένων σχεδίων με πηλό είναι ιδιοφυίες. Τα σκηνικά, τα κοστούμια, είναι όλα αληθινά, απλά σε μικρότερη κλίμακα.

O Wallace και ο Gromit, είναι μεγάλες φίρμες εδώ και χρόνια, οι τυχεροί Bρετανοί όμως θα δουν ένα ολοκαίνουριο επεισόδιό τους στο BBC αυτά τα Χριστούγεννα, με τίτλο “A Matter of Loaf and Death”. Στην καινούρια ταινία, οι Wallace και Gromit ανοίγουν φούρνο (Τοp Bun) αλλά ένας τρομερός δολοφόνος έχει βάλει στόχο όλους τους φουρνάρηδες της πόλης. Φανταστικό. Δεν ξέρω πώς μπορώ να περιμένω και να μην ψάξω για leaks στο internet.

Σημείωση: Ξέρετε ότι ο Wallace και ο Gromit ήταν τα μοντέλα στις διαφημίσεις για το κατάστημα Harvey Nichols όταν άνοιξε στο Bristol? Μάλιστα, η Λαίδη Tottington εμφανίζεται στις διαφημίσεις φορώντας τον αγαπημένο μου Alexander McQueen και παπούτσια Louboutin. Oρίστε:

Ξέρω απ’ έξω όλες τις ταινίες του Babar και αναγνωρίζω τη μουσική των τίτλων από την πρώτη νότα. Ο γιος μου έχει δει την κάθε ταινία δεκάδες φορές και έχουμε πάρει τα βιβλία και αρκετά κουκλάκια.  Σαφώς, τώρα έχουμε προχωρήσει στο Star Wars, όμως ο Babar είναι ο πρώτος μας Jedi.

Αυτή η έκθεση που γίνεται στη Νέα Υόρκη με τις πρώτες ζωγραφιές που έκανε ο Jean de Brunhoff για τον Βabar, περιλαμβάνει προσχέδια σε αντιπαράθεση με τις τελικές ακουαρέλες και ίσως δώσει κάποια απάντηση στο γιατί αγαπάμε τόσο πολύ τον Babar, τη βασίλισσα Celeste και τα παιδάκια τους, τον εντελώς camp Pompadour αλλά και τον Rataxes.

Πληροφορίες και slideshows εδώ:

The Morgan Library & Museum

Oι πρώτες ζωγραφιές του Jean de Brunhoff για τον Babar

Slideshow από τους NY Times

Slideshow από τον New Yorker

Postcard 2544

Το Royal College of Art οργανώνει κάθε χρόνο μια έκθεση που την αποκαλεί Secret Exhibition γιατί κανείς δεν ξέρει ποιος έχει φτιάξει τα έργα. Αυτή η έκθεση αποτελείται από κάρτες, πολλές κάρτες: 2.700.

Postcard 2633

Postcard 89

Η κάθε μια πωλείται προς 40 λίρες και μόνο όταν την αγοράσει κανείς βλέπει το όνομα και την υπογραφή του καλλιτέχνη από πίσω. Το οποίο σημαίνει ότι μπορεί να αγοράσεις το έργο ενός σπουδαστή του RCA ή το έργο ενός από τους διάσημους που παίρνουν μέρος φέτος: Manolo Blahnik, Paul Smith, Sonia Rykiel, Tracey Emin κλπ. Ή μπορεί, ο σπουδαστής μια μέρα να γίνει πιο σπουδαίος από όλους τους παραπάνω κι έτσι να δικαιωθείς για την επιλογή σου. Πάντως, μια ωραία κάρτα θα την έχεις.

Postcard 1931

Postcard 1830

Postcard 2588

Μεθαύριο λοιπόν αρχίζει η πώληση των καρτών και το έμαθα πολύ αργά για να γραφτώ online και να αγοράσω (μέχρι τις 18 γινόταν αυτό). Άρα ή θα πάω από κει μέχρι το Σάββατο (έχω οργανώσει ταξίδι και σε λιγότερο χρόνο) ή θα τις χαζεύω στο internet.  Θα το ρίξω κορόνα-γράμματα.

Strange Day

The Flying Machine

The Castel

Full moon puppets

Η θαυμάσια εικονογράφηση είναι του Γάλλου εικονογράφου Olivier Derouetteau. Τι καλά να υπάρχει τόσο ταλέντο στον κόσμο. Φτάνει και για όλους τους άλλους που δεν έχουν.

Ο σχεδιαστής Martín Azúa έφτιαξε τις λάμπες LUA με στόχο να θυμίζουν το φεγγάρι, αν μπορούσαμε να το αγγίξουμε, να παίξουμε μαζί του και να το μεταφέρουμε. Οι λάμπες φτιάχτηκαν από πολυαιθυλένιο για την εταιρία Arturo Alvarez. (Via cribcandy.com)

Αυτό το πανέμορφο φωτιστικό το ξέβρασε η παλίρροια. Ο σχεδιαστής Stuart Haygarth μάζεψε τα σκουπίδια από την ακτή του Kent στην Αγγλία -γυαλιά, πλαστικά- σε τεράστιες ποσότητες για να το φτιάξει, θέλοντας να δείξει ότι όλα τα υλικά, αν χρησιμοποιηθούν σωστά, μπορούν να είναι χρήσιμα και/ή όμορφα.
Πρόκειται για ένα τεράστιο έργο με διάμετρο 1,50 cm, δυστυχώς sold out (βγήκαν δέκα μόνο κομμάτια). Στο site του σχεδιαστή, υπάρχουν και άλλα αντίστοιχα έργα, όπως ένας πολυέλαιος από γυαλιά οράσεως. (Via inhabitat.com)

Φουσκωτά σύκα. Εξωτερικές, χρωματιστές λάμπες που φουσκώνουν σε 10” από την Parade Design.

Και κάτι άλλο που θα μου άρεσε, αλλά δεν βρήκα, θα ήταν ευαίσθητα πλακάκια στο πάτωμα που θα φωτίζονταν όταν τα πατάμε. Όπως στο video του Michael Jackson για το Billy Jean.

Update: Ωπς, το βρήκα! Νάτο.

Το γραφείο του Henrik Ibsen

Μου φαίνεται συναρπαστικό να βλέπω τα σπίτια των αγαπημένων μου συγγραφέων. Καμιά φορά λένε περισσότερα από τα βιβλία τους. Το Architectural Digest έχει ένα αφιέρωμα σε σπίτια λογοτεχνών, όπως ο Truman Capote, o Mark Twain, η Edith Wharton, o Gore Vidal, o Henrik Ibsen, o Dylan Thomas, ο Rudyard Kipling -με απίστευτη βιβλιοθήκη. Μόνο μια φωτογραφία για τον καθένα, αρκετά ενδεικτική όμως. Για παράδειγμα, αν έχεις διαβάσει Ibsen, έτσι περιμένεις το σπίτι του να είναι.

Παραθέτω και δύο ακόμη σπίτια που δεν περιλαμβάνονται στο παραπάνω αφιέρωμα, ξέρω όμως ότι είναι υπέροχα και σίγουρα στοιχειωμένα.

Ένα από τα σπίτια που έζησε η Virginia Woolf, το Monk’s House, στο Sussex. H φωτογραφία είναι από την Daily Telegraph.

To σπίτι της Karen Blixen στη Δανία που τώρα είναι μουσείο. Η φωτογραφία είναι από εδώ.

Κι ένα δωμάτιο από το σπίτι της στην Κένυα. H φωτογραφία από εδώ.

Aντίστοιχη, πολύ ενδιαφέρουσα σειρά φωτογραφιών με δωμάτια συγγραφέων, έχει και ο Guardian, εδώ.

Γιατί οι γυναίκες κρυώνουν περισσότερο. Η επιστημονική αλήθεια.

Χάρτινες κούκλες και φορέματα. Όχι όπως της Μανίνας.

Οι πιο γραφικές διαδρομές στην Ευρώπη από το Forbes.

Ψωμάκια με κολοκύθα και κράνα από την Dayna McIsaac.

Ποιες βιταμίνες πρέπει να παίρνουμε και ποιες όχι, λέει το CNN.

Πώς να γράψεις: Τα πάντα, από ερωτική επιστολή μέχρι διαθήκη.

Tα πιο ενδιαφέροντα βιβλιοπωλεία του κόσμου.

Υπέροχα χριστουγεννιάτικα σκουλαρίκια από την Aντιγόνη (Ελλάδα). Το blog της είναι εδώ.

Χριστουγεννιάτικα γάντια χωρίς δαχτυλάκια, με υπονοούμενο, από τη Nicole στο Etsy.

Στολίδι από την Suzanna Scott, στο Εtsy. Έχει και πανέμορφες χριστουγεννιάτικες κάρτες.

Από το Middleburg στο Etsy, χειροποίητα δεντράκια, πωλούνται και τα τρία μαζί. Το blog τους είναι εδώ. Δε φαντάζεστε τι φτιάχνουν.

Χριστουγεννιάτικα παπουτσάκια, για μικρά κοριτσάκια, από την Gracious May.

Κι ένα τραγούδι που μου αρέσει χρόνια και μου φέρνει μια ωραία ανατριχίλα, αν και μελούρα: